De Makkumer visserstrui.

De Makkumer visserstrui is een verhaal op zich. Lange tijd werd beweerd dat deze trui niet bestond. Na onderzoek is de Makkumer visserstrui echter na 120 jaar alsnog boven water gekomen. Dit onderzoek is tot stand gekomen in samenwerking met Stichting âld Makkum.

Midden september 2025 kreeg Jaap Hoeksema het impulsieve idee om op zoek te gaan naar de visserstrui van Makkumer bodem.

Met deze vraag klopte Jaap aan bij Otto Gielstra van Stichting âld Makkum. Otto staat bekend als het wandelende historische archief van Makkum en zou ongetwijfeld een antwoord hebben.

Otto was echter stellig: er bestond volgens hem geen bewijs van een Makkumer visserstrui. Verschillende mensen hadden al eerder naar deze trui gezocht, zonder resultaat. Otto vertelde daarbij dat er pas rond Makkum werd gevist vóór de afsluiting van de Zuiderzee. Vissers uit Lemmer, Wieringen en Urk kwamen destijds naar Makkum voor de haringvisserij.

Otto en Jaap kwamen tot het inzicht dat de Lemster visserstrui mogelijk een verband kon hebben met een Makkumer variant. Jaap zag hierin een mogelijkheid om vanuit deze trui een verbastering te creëren die als Makkumer visserstrui zou kunnen gelden.

Tijdens zijn zoektocht stuitte Jaap op het boek Visserstruien verzameld van Stella Ruhe. Hierin zou de Lemster visserstrui ongetwijfeld beschreven zijn. Via de bibliotheek van Makkum wist hij het boek te bemachtigen.

Op 26 september 2025 nam Jaap het boek in zijn atelier grondig door. De Lemster visserstrui werd hierin in drie varianten afgebeeld. Toch bood dit nog niet het definitieve antwoord, waardoor Jaap verder bladerde.

Bij de pagina over de Terschellinger visserstrui viel iets op: het dorp Makkum werd hier expliciet vermeld. De Terschellinger trui is een Engelse trui met een godsoog in het midden. Deze trui werd waarschijnlijk machinaal gebreid en gedragen door vissers uit Terschelling, Gaast, Workum én Makkum.

Vol enthousiasme ging Jaap direct naar Otto’s kantoor in De Waag.

“Ik heb beet!” was het eerste wat hij zei bij binnenkomst. Hij liet Otto de pagina zien en wees op het citaat waarin Makkum werd genoemd.

Otto verklaarde dat Makkumers door hun scheepsbouw veel boten leverden aan Terschellingers. Mogelijk lag daar de link.

Nieuwe Makkumer historie! Dat verdiende op zijn minst een kop koffie en een stroopwafel. Tijdens de koffie bladerden Otto en Jaap samen verder door het boek: langs de Lemster visserstruien en die van Urk, Hindeloopen, Molkwerum en andere plaatsen.

Bij de Molkwerder visserstrui herkende Otto plots iets. De afgebeelde foto kwam hem bekend voor en hij legde een verband met de loggervaart. Makkumers vormden tussen 1890 en 1920 de grootste groep bemanningsleden in deze vaart. Ongeveer tachtig Makkumers voeren in die periode op loggerboten.

Op een foto uit 1905, genomen in Vlaardingen, werd één man uitgelicht. Deze man droeg de zogenoemde Molkwerder trui. Otto haalde de originele foto uit zijn archief. Exact dezelfde foto als in het boek lag nu voor hen. De namen van de afgebeelde personen waren bekend: twee mannen uit Urk, een kapitein uit Vlaardingen en drie Makkumers.

De man die in het boek centraal stond, bleek volgens Otto Ynze Blom te zijn — geboren, getogen en overleden in Makkum. Dit vormde een opmerkelijke wending in het verhaal. Otto had hier zelf geen verklaring voor.

Met een dubbel gevoel verliet Jaap het kantoor. Twee verschillende truien leken nu in beeld. Op zichzelf veelbelovend, maar nog altijd ontbrak een concreet bewijs. Verdere verdieping was noodzakelijk.

Na diverse telefoongesprekken en e-mails kwam er duidelijkheid. Op 6 oktober 2025 werd vastgesteld dat het enige bewijs van de zogenoemde Molkwerder trui het feit is dat deze gedragen werd door Ynze Blom.

Er bestaan twee foto’s van Ynze met deze trui: één uit Vlaardingen (1905) en één uit 1910, waarop hij poseert bij de reddingsbrigade van Hindeloopen. Meer beeld- of bronmateriaal is er niet.